Rand van een nieuw begin
Hoe voelt het als er geen vaste plek meer is. Als de grond wegzakt onder je voeten, huis en haard verkocht zijn en er alleen nog een volkswagenbus is x85x85x85x85x85en elkaar, om een nieuw avontuur aan te gaan. Op weg naar het onbekende.
De rand van een nieuw begin.
Het is een keuze, maar wat houdt die keuze eigenlijk in?
Vanuit deze ervaringen kom je er steeds beter achter wat je behoeften zijn.
Al deze ervaringen worden langzaam een werkelijkheid en krijgen een vorm.
Je weet in ieder geval wat je niet wilt maar wat je wel wilt is nog een zoektocht.
Druivenvelden zijn veranderd in bollenvelden
Maanden van inpakken, regelen, verhuizen etc..zijn achter de rug. Eerst van onszelf daarna van onze moeder/ schoonmoeder, die naar een zorgcentrum is gegaan.
Het is zover, 27 oktober 2009, de dag is aangebroken dat we ECHT weg kunnen. Wat neem je mee wat laat je achter.
We gaan op weg. Onze eerste stop word bij Peter en Karin, onze fietsvrienden die na 5 jaar op de fiets, door de crisis, genoodzaakt zijn geweest om zich weer in Nederland te vestigen en een baan te zoeken. We vinden dit een mooie gelegenheid om in Groesbeek te stoppen en ze heel veel sterkte toe te wensen met hun x91nieuwe begin’.
We doen het rustig aan en rijden door Frankrijk over de kleine wegen. De druiven zijn net geplukt en de normaal lichtgevende kleur groen van de druivenvelden, zijn veranderd in een palet van herfstkleuren.
Van geel naar oranjerood om uiteindelijk in een oranje bruine kleur te eindigen.
Het zijn net bollenvelden maar dan in de herfst. Het weer is redelijk, niet te koud en het leven in de volkswagen is vreemd maar goed te doen. Beelden van de hectiek van de afgelopen tijd trekken als een film aan ons voorbij. De leegte, vrijheid ligt voor ons. Wij kunnen het ons nog niet voorstellen, geen huis, geen baan. Totale vrijheid. Men zegt dat een mens behoefte heeft aan structuur en zekerheid. Deze ook nodig heeft om zich goed te voelen.
Zou dit ook voor ons gelden?
We komen aan de kust in Zuid Frankrijk en voor we het weten zijn we in Spanje. De eerste zoekplek wordt in de buurt van Tarragona, aan de Costa Dorada, waar we regelmatig zijn geweest en waar we ons erg prettig voelen. Dit gebied heeft ongekende mogelijkheden en is nog niet zo erg gehavend door het toerisme. Om het plattelands gevoel te krijgen moet je ongeveer 7 km uit de kust gaan zoeken. Verder zijn de bergen, de leuke kleine dorpjes en Barcelona in de buurt.
We maken afspraken met diverse makelaars en zien vele huizen. Van oude afgeleefde Finca’s, tot net geboren luxueuze villa’s. Tussen de bezichtigingen door is het tijd om de olijven te plukken, op het landje waar we deze periode verblijven.
Met 5 man plukken we 2 dagen. De oogst is dit jaar minimaal, maar samen met de buurvrouw komen we toch aan 245 kilo. Om een eigen persing te hebben moet je 600 kilo hebben. Dit is niet het geval dus er gaan verschillende plukkingen samen. Dit wordt naar de molen gebracht waar we de volgende dag de olie al kunnen ophalen. Een ambachtelijk bedrijf waar de olijven nog met maalstenen worden gepureerd.
Wij krijgen een rondleiding, mogen de olie op een heerlijk stukje brood proeven met een rioja. Ja zo gaat dat hier in Spanje s’morgens om 11 uur……..
We leren hoe je de olijven bomen moet snoeien, wat een kunst op zich is. Breed aan de bovenkant, zoveel mogelijk uitgedund en alle scheuten die omhoog groeien eraf, zodat de energie van de boom zoveel mogelijk in de breedte gaat en de boom deze gebruikt om in de juiste vorm te groeien.
Na 2 weken besluiten we wat te gaan afzakken naar het zuiden om zoveel mogelijk een indruk te krijgen van de huizen markt en de verschillende gebieden en klimaten van Spanje. Eerst zien we enorme hoeveelheden sinaasappelplantages, in de buurt van Valencia. Het is vlak. We staan even op een camping om te kunnen douchen en kleding te kunnen wassen.
Ook Fill krijgt een beurt. Hij wordt gewassen en in de turtle-wax gezet, wat hard nodig is. Het weer is heerlijk en we bekijken Valencia. Een prachtige stad die op dit moment aardig in de steigers staat ivm met enorme renovatie projecten. We rijden verder en komen in de buurt van Denia, Moraira. We zien de terrassen en de diverse gelegenheden die in de zomer overvol zullen zijn, van alle toeristen die hier dan vertoeven. Nu zijn het de overwinteraars die zich vermaken om en rond Moraira, de appartementen complexen staan leeg en geven een spookachtig beeld.
We hebben vrienden in Moraira die we bezoeken en gaan wederom in dit gebied opzoek. De prijzen liggen hier gemiddeld 100.000 euro hoger. Bij bezoek aan een makelaar wordt je vervolgens overspoeld door mails van allerlei soorten huizen in diverse prijsklassen.
Het klimaat is hier geweldig en de voorzieningen zijn enorm. Van Spaanse les tot kienen, van wandelen tot yoga. Nederlandse thuiszorg, Hollandse club en als je behoefte hebt aan pindakaas of een zoute haring, kan dat ook geregeld worden. Kwa klimaat schijnt dit een van de gezondste te zijn en er is inderdaad in een omgeving van 100 km geen industrie te bekennen. De vochtigheid is hier constant 65%, wat vooral voor mensen met astma en reuma geweldig is.
Op dit moment zitten we te schrijven in de bus. Het regent voor de eerste keer. Het is grauw en het lijkt op Nederland. Maar we weten dat jullie al zeker 6 weken in de regen zitten, dus wij mogen echt niet klagen.
We zien wederom Finca’s en villa’s in urbanisatie’s waar we kippenvel van krijgen. Om hier het plattelands gevoel te krijgen moet je wel 25 km uit de kust gaan zoeken. De kust is aardig volgebouwd. Je mag er niet aan denken om hier in Juli, Augustus aan de kust te zijn, wat overlopen wordt door toeristen. Moraira en Denia vallen nog wel mee, maar met Benidorm in de buurt…….
We beginnen steeds meer te twijfelen. De ongekende mogelijkheden het enorme aanbod, de vrijheid doen ons laten twijfelen. De Costa Blanca of de Costa Dorada. Een Finca of een Villa. Een B&B of kamerverhuur. In de bergen of op de campo. Huren of meteen kopen……
Het is goed om ons hoofd op een rijtje te krijgen. We boeken een retourtje Allicante om Kerst en Oud en Nieuw in x93huiselijkex94 kringen te vertoeven. Maar of we in x93huiselijkex94 kringen ons hoofd op een rijtje krijgenx85x85..?
Wordt vervolgd.
Voor iedereen een ondernemend en reislustig 2010!!!
Liefs,
Aranka en Rob




6 January 2010 at 14:16
Hallo Aranka en Rob,
Ik voel door jullie verhaal de ruimte en geluk in je zelf,ik heb een caravan bij Benidorm staan ik ben in Spanje aardig bekend,eerst altijd getrokken met de caravan door Spanje,nu vaste plaats.Ik ga proberen jullie een beetje te volgen,veel plezier in Spanje.
Corrie.
27 April 2010 at 08:10
Beste Aranka en Rob,
Met interesse las ik jullie website over de rondreis rond de aarde.
Ik vraag me echter af, kan ik jullie ook op een andere manier volgen, middels twitter, facebook bijvoorbeeld? Ik blijf jullie volgen omdat ik zelf ook graag iets dergelijks zou willen doen.
Heel veel succes en plezier.
Groet van Ronald de Vries